Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2008

Μια ταινία ~ χίλια συναισθήματα Μέρος 6ο

Επαναφέρω τη σειρά αναρτήσεων για τις αγαπημένες μου ταινίες. Θυμίζω στους παλλιούς/Εξηγώ στους καινούργιους αναγνώστες ότι περιγράφω ταινίες που έχω αγαπήσει. Μπορεί να είναι πρόσφατες ή και μερικών (ως και αρκετών, θα έλεγα) χρόνων πίσω.



Χθες το βράδυ, η ανάρτηση με τίτλο Κλαψ-Λυγμ μιας καινούριας φίλης εδώ στο blogger μου θύμισε τις 3 ταινίες στις οποίες έχω κλάψει πολύ (πάαααααααρα πολύ) και έτσι αποφάσισα να αναφέρω μία από αυτές. Ταινία του περσινού χειμώνα που αδικήθηκε πολύ στα Όσκαρ - δεν είναι η πρώτη φορά βέβαια που αδικούνται ταινίες στα Όσκαρ - που τη βρήκα υπέροχη!
ΠΡΟΣΟΧΗ! Επειδή έκλαψα δε σημαίνει ότι είναι μελό! Κάθε άλλο. Είναι μια όμορφη ταινία γεμάτη αισιοδοξία (εγώ απλά επηρεάστηκα γιατί έχει να κάνει με την με μία από τις αδυναμίες μου). Και ο τίτλος αυτής:

AUGUST RUSHΣκηνοθεσία: Kirsten Sheridan (ναι, γυναίκα είναι)
Σενάριο: Nick Castle & James V. Hart
και συγγραφείς: Paul Castro & Nick Castle
Ηθοποιοί:
Εvan Taylor - August Rush: Freddie Highmore
Το καταπληκτικό πιτσιρίκι με τα πονεμένα ματάκια (γεννημένος ηθοποιός!) που γνωρίσαμε στο Finding Neverland και μάθαμε καλά στο Charlie & the chocolate factory.
Lyla Novacek(η μαμά): Keri Russell
Louis Connelly(ο μπαμπάς): Jonathan Rhys Meyers
Maxwell "Wizard" Wallace: Robin Williams (σε ασυνήθιστο ρόλο)
Richard Jeffries: Terrence Howard
και πολλοί άλλοι...
Πλοκή:
Η ιστορία ενός χαρισματικού Ιρλανδού τραγουδιστή ροκ μπάντας (Rhys Meyers) και μιας νεαρής τσελίστριας (Russell) οι οποίοι συναντιούνται ένα μαγικό βράδυ στη ταράτσα ενός κτιρίου στην πλατεία Washington της Νέας Υόρκης. Χωρίς να το θέλουν οι ίδιοι οι δρόμοι τους χωρίζουν αφήνοντας πίσω τους ένα βρέφος, τον Evan ή August (Highmore) που μένει ορφανό. Η μοίρα τα φέρνει έτσι ώστε κανείς απ' τους δυο να μην ξέρουν για αυτό το παιδί αφού ο πατέρας της τσελίστριας της λέει ψέμματα ότι γεννήθηκε νεκρό. Έτσι, 11 χρόνια μετά, ο August αρχίζει την αναζήτηση αφού το σκάσει από το ορφανοτροφείο που ζούσε ως τότε. Με μόνο εφόδιο και σύμμαχο τη μουσική, θα προσπαθήσει να βρει τους γονείς του. Θα τα καταφέρει άραγε;Η ταινία είναι μεν δραματική αλλά με στοιχεία παραμυθιού (ξέρετε, αυτά που αρέσουν σε μένα). Με συνεπήρε από την πρώτη σκηνή όταν η φωνή του August λέει: "Η μουσική είναι παντού γύρω σου. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να την ακούσεις" καθώς και: "Πιστεύω στη μουσική με τον τρόπο που κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν στα παραμύθια". Αυτό ήταν! Άρχισα τα κλαψ - λύγμ και δεν τελείωσα παρά μόνο όταν η ταινία τελείωσε (τι να κάνω η καημένη που η μουσική είναι μεγάλη αγάπη μου;) Αυτή η ταινία, το θέμα της, δηλαδή, αλλά και ο τρόπος που οι ηθοποιοί απέδωσαν τους ρόλους τους με συγκίνησε βαθύτατα. Λίγες ταινίες όπως προανέφερα με έχουν συγκινήσει τόσο.

Αν δεν την έχετε δει, μην τη χάσετε! Αν αγαπάτε τη μουσική θα αγαπήσετε και την ταινία. Αν δεν αγαπάτε τη μουσική, δείτε την! Θα σας κάνει να αντιληφθείτε τι χάνατε τόσα χρόνια.
Περιττό να πω ότι η μουσική της ταινίας είναι φανταστική!

Καλό Σαββατοκύριακο!

9 σχόλια:

Maria Tzirita είπε...

Δεν το έχω δει το συγκεκριμένο, αλλά από την υπόθεση που διάβασα σίγουρα θα μου άρεσε πολύ και ναι, σίγουρα θα έριχνα πολύ κλάμα! Θα το έχω υπ'όψη μου, ευχαριστούμε για την πρόταση Δημητρούλα, φιλιά πολλά!

Ανώνυμος είπε...

Την ταινία που λες δεν την έχω παρακολουθήσει, αλλά αφού βλέπω ότι τα γούστα μας συγγενεύουν να είσαι σίγουρη ότι θα ψάξω να την βρω! Σε ευχαριστώ πολύ για την αναφορά στην ανάρτηση μου και χαίρομαι πολύ που σε ενέπνευσε!
Πολλά φιλιά
Eleni Dafnidi

ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ είπε...

@ maria tziritα
Ναι, είναι υπέροχη ταινία. Να 'σαι καλά, Μαράκι.

@ eleni dafnidi
Εγώ σ' ευχαριστώ! Μ' έκανες να θυμηθώ 3 από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες. Και, ναι, τα γούστα μας στις ταινίες συγγενεύουν.
Φιλιά πολλά

Roadartist είπε...

Δεν την έχω δεί..
και μόλις συνειδητοποιώ ότι αρκετές ταινίες έχω χάσει τελευταία :((( Καληνύχτα!

faraona είπε...

Πρεπει ναναι πολυ καλη απο τον τροπο που την περιγραφεις ...θα φρονισω να την δω οπωσδηποτε.

πολλα φιλια

Lily είπε...

Καλημέρα!!!

Ναι, ναι...νομίζω μας έχεις πει και παλιότερα για αυτή την ταινία, έτσι δεν είναι;

Μάλλον θα πρέπει να την δω τελικά. Έχω μαζέψει ένα σωρό ταινίες που θέλω/πρέπει να δω και δεν προλαβάινω!!!

ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ είπε...

@roadartist
Εμένα μου άρεσε, όπως κατάλαβες. Ευχαριστώ για το σχόλιο.

@faraona
Απ' ότι έχω καταλάβει για σένα νομίζω θα σου αρέσει. Όταν την δεις, θέλω να μου πεις πως σου φάνηκε

@lily
Σας είχα πει παλιότερα στο yahoo. Απλά την ξαναθυμήθηκα μετά την ανάρτηση της Ελένης κι είπα να την αναφέρω κι εδώ. Εξάλλου λίγοι την είχαν διαβάσει τότε.

Καλημέρα σε όλους

BUTTERFLY είπε...

Ακουγεται πολυ καλο! Απο τωρα βεβαια βριζω της κοπελας τον πατερα που χωρισε ενα παιδι απο τη μανα του και το πεταξε στο ορφανοτροφιο!! Γκρρρρρ!!!!

dorapap είπε...

καλά μου φάνηκε γνωστή φυσιογνωμία... Όσο για την ταινία... ενδιαφέρουσα φαίνεται...

Με διαβάζουν;;;

Η κραυγή ενός παιδιού

Χαμογελω οταν βλεπω...