Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

No news equals good news

Δημιουργία σάιτ και μπλογκ του σχολείου, πολλή δουλειά με τους Ο.Π., πολλές εκθέσεις για διόρθωση, ασταμάτητο ξενύχτι με διάβασμα, κοινωνικές υποχρεώσεις, κλπ, κλπ.

Τι είναι όλα αυτά; Κάποιες από τις δικαιολογίες που θα μπορούσα να πω!

Τα διαγράφω, όμως, και προχωρώ! Καλώς σας όρισα και πάλι.

Έτσι θα είμαι. Σαν κομήτης θα εμφανίζομαι στην μπλογκόσφαιρα και σαν αστεράκι που σβήνει θα σας φεύγω.

Είμαι καλά, λοιπόν. Είμαι καλά και είμαι εδώ και πάλι. Μη μου γκρινιάξετε! Μόνο να με δείτε σαν την άσωτη κόρη που επιστρέφει στον πατέρα. Σφάξτε και ένα μόσχο σιτευτό... αν και κρέας δεν τρώω πια.

Οι αγκαλιές δεκτές πάντα. Κι οι ερωτήσεις για το που χάθηκα επίσης!

Σας φιλώ,
Το Αμελοδημητράκι σας!
Να σας γλυκάνω;

Με διαβάζουν;;;

Η κραυγή ενός παιδιού

Χαμογελω οταν βλεπω...