Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Το παράδειγμα της γέφυρας

ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑΤΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΖΩΗΣ Σ'ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ.

Εδώ και 14 χρόνια που διδάσκω αγγλικά όταν θέμα του μαθήματος ήταν τα είδη ζώων ή φυτών σε κίνδυνο εξαφάνισης και προσπαθούσα να εξηγήσω γιατί όλα είναι απαραίτητα για να διατηρηθεί ισορροπία πάνω στον πλανήτη βρισκόμουν αντιμέτωπη με τις ίδιες απορίες.
- Γιατί χρειάζονται τα φίδια; Αφού το δηλητήριό τους μπορεί να σκοτώσει!
- Οι ακρίδες να εξαφανιστούν. Τι καλό κάνουν;
- Τι μας λέτε, κυρία; Είναι χρήσιμες κι οι κατσαρίδες; Μπλιαχ!!
- Είναι τα έντομα απαραίτητα;; Εγώ τα σιχαίνομαι!
Ενω μπορούσα να το εξηγήσω σ'έναν ενήλικο, δυσκολευόμουν να κάνω το ίδιο με τα παιδιά.
Κατέληξα στο παράδειγμα με την γέφυρα:





Δείτε αυτή τη γέφυρα. Πως σας φαίνεται, παιδιά; Ωραία; Μεγάλη; "Ναιαιαι" Για ελάτε πιο κοντά. Πως σας φαίνεται; "Καλή"
Να σας ρωτήσω κάτι. Αυτή η γέφυρα είναι ένα αντικείμενο ή αποτελείται από διάφορα υλικά; "Από διάφορα υλικά". Μπορείτε να μου ονομάσετε κάποια από αυτά, παιδιά; "πέτρες, καρφιά, σιδερόβεργες. κλπ" Αν βγάλω ένα καρφί από τη γέφυρα, τι θα γίνει; Τίποτα μάλλον. Αν πάρω μια πέτρα από μια κολώνα; Μήπως η γέφυρα θ'αρχίσει να έχει πρόβλημα; Ίσως. Αν βγάλω και ένα κομμάτι μέταλλο; Και μετά κι άλλο, κι άλλο; Τότε μάλλον η γέφυρα θα έχει σοβαρό πρόβλημα. Θ' αρχίσει να ταλαντεύεται, έτσι; Ναι. Αν βγάλω όλα τα καρφιά, τι θα συμβεί; Μήπως θα καταρρεύσει ένα τμήμα της γέφυρας; Αν αφαιρέσω κι άλλα κομμάτια, τα υπόλοιπα δε θα μπορούν να στηριχτούν και θα πέσουν, έτσι δεν είναι; "Ναι, κυρία."
Σκεφτείτε, λοιπόν, τώρα ότι η γέφυρα αυτή είναι ο πλανήτης μας, η Γη. Τα υλικά που την αποτελούν δεν είναι άλλα από τα ζώα και τα φυτά πάνω στη Γη. Αν κάποια από αυτά εξαφανιστούν (ακόμη κι αυτά που δεν συμπαθείτε), τότε ο πλανήτης (η γέφυρά μας) δε θα καταρρεύσει; Εμείς οι άνθρωποι που είμαστε άλλο ένα κομμάτι της 'γέφυρας' δε θα υποφέρουμε; Δε θα καταρρεύσουμε κι εμείς;
Να γιατί όλα τα είδη είναι σημαντικά για τη φύση. Κανένα, ακόμη και το πιο ανατριχιαστικό ζωύφιο, δεν πρέπει να κινδυνέψει. Γιατί τότε κινδυνεύουμε όλοι.

4 σχόλια:

Roadartist είπε...

Καλησπέρα κυρία Δασκάλα!!!! :) Μεγιά το νέο όμορφο αβατάρ :)

Ανδρίτσιου Δήμητρα είπε...

Γεια σου Roadartist! Ποιο αβατάρ;;

δαναη είπε...

τι γλυκό!! Σίγουρα μόλις το ακουσαν τα παιδάκια θα έμειναν με ανοιχτό το στόμα!! χεχε
μου αρεσουν πολύ αυτές οι παρομοιώσεις που σκαρφιζόμαστε σχετικά με τη ζωή και τον κόσμο! Εχεις διαβασει ενα παρόμοιο για τις "προτεραιότητες" που πρέπει να βάζουμε στη ζωή μας? Είναι στο link αυτο: http://enenia.blogspot.com/2007/04/blog-post_13.html (από το blog της αδεργής μου...)

Antonis Charatsis είπε...

Παραβολή με νόημα και υπόσταση, που αφυπνίζει!

Με διαβάζουν;;;

Η κραυγή ενός παιδιού

Χαμογελω οταν βλεπω...